Downtempo

Na muzykę określaną tym mianem składa się wiele gatunków, które często są dość odległe od siebie. Wynika to za faktu, że muzykę downtempo charakteryzują bardziej takie cechy jak nastrojowość i – jak sama nazwa wskazuje – spowolnione tempo, niż instrumentarium czy formy. I tak np. do downtempo zaliczymy pewne odmiany jazzu, większość muzyki trip hopowej, chill out, lounge, a także niektóre odmiany muzyki elektronicznej, zwłaszcza ambient. Do downtempo zaliczmy też muzykę z zakresu easy listening, która ma częściej niż inne gatunki formę piosenkową, niekiedy balladową, a stylistycznie również nawiązuje do wielu gatunków, niekiedy też world music, wykorzystującą formy i instementarium typowe tylko dla danych zakątków świata.

Lounge

Lounge (z języka angielskiego hol lub poczekalnia) to rodzaj muzyki typowo podkładowej, nadającej się do odtwarzania w tle, najczęściej w celu wytworzenia odpowiedniego nastroju i atmosfery. Stylistycznie muzyka typu lounge nawiązuje do takich gatunków jak jazz, chillout czy easy listening, zawierając wyciszone kompozycje, których dość istotną cechą jest – nieco paradoksalnie – przyjemna monotonia. Muzykę taką często możemy spotkać w klubach, barach, reustaracjach, kawiarniach, centrach handlowych, poczekalniach, a nawet toaletach publicznych. Instrumentarium muzyki lounge jest dość różne, jednak na pewno nigdy nie będą to mocne uderzenia perkusji ani ostre gitary, a raczej delikatne instrumenty klawiszowe, saksofon czy różnego rodzaju perkusyjne instrumenty melodyczne, takie jak marimba czy wibrafon.

Trip hop

Trip hop to muzyka, która na topie istniała dość krótko, mniej więcej w środku lat 90tych, jednak do dzisiaj chętnie się sięga po płyty wykonawców reprezentujących ten gatunek. Trip hop należy do stylistyki skupiającej się raczej na spokojnych dźwiękach, i jest pomostem pomiędzy kilkoma gatunkami tworząc tak naprawdę nowy niezależny. W trip hopie usłyszymy nawiązania do jazzu, muzyki lounge, rocka, rocka progresywnego, muzyki klubowej, elektroniki, a nawet niekiedy hip hopu. O trip hopie mówi się, że to muzyka, która wywodzi się z brytyjskiego miasta Bristol, gdyż z stamtąd pochodzi większość wykonawców reprezentujących scenę trip hopową. Najpopularniejszymi jej przedstawicielami są: Portishead, Massive Attack, Tricky, Lamb. Trip hop to dość wyrafinowany gatunek, dlatego chętnie po tą muzyką osoby lubujące się i w jazzie i w rocku i w muzyce klubowej. W rzeczywistości trip hop brzmi inaczej prawie u każdego wykonawcy, zachowując jednak wspólny mianownik. Czasem to będzie zespół grający na żywo wspomagany orkiestrą, a czasem bardziej muzyka elektroniczna.

Chillout

Chill out to rodzaj delikatnej muzyki, stylistycznie nawiązującej do nu-jazzu, elektroniki, ambientu, a także wolniejszych i spokojniejszych utworów gatunku z house czy trance. Samo pojęcie chillout oznacza relaks lub wypoczynek, dlatego muzyka chillout się z nimi ściśle wiąże. Zastosowanie muzyki chillout jest podobne jak w przypadku muzyki lounge. Dodatkowo chillout to dźwięki które spotkamy w klubach w specjalnych pomieszczeniach o tej samej nazwie, przeznaczonych do odpoczynku po zabawie na parkiecie. Co prawda nie istnieją wykonawcy tworzący muzykę typowo chilloutową, zwłaszcza że gatunek nie ma narzuconego instumentarium czy form, natomiast istnieje na rynku szereg składanek płytowych z taką muzyką.

Easy listening

Easy listening to gatunek powstały w połowie XX wieku, i ze względu na swoją specyfikę jest okręslony symbolicznie. Jak sama nazwa wskazuje, z języka angielskiego „easy listening” to łatwe słuchanie. Wpisuje się więc w ten gatunek kilka gatunków, takich jak jazz, pop, swing, soft rock, soft pop, a także new age. Jednak nie gatunki to są ważne, a raczej lekkość wykonania i mało skomplikowane i wpadające w ucho melodie i ogólnie wyciszona i spokojna nastrojowość. Taką muzykę często usłyszymy jako podkład do wszelkiego rodzaju imprez, na statkach, podkład do prezentacji multimedialnych, programów przyrodniczych i w różnych miejscach publicznych. Istnieje też szereg wykonawców, którzy specjalizowali się w wykonywaniu muzyki, którą można określić mianem easy listening. W latach 50 był to Frank Sinatra, a w późniejszym okresie np. Barbara Streisand. W Polsce trudno teraz dostrzec wykonawców wpisujących się w taki trend, ale do easy listening można zaliczyć niektóre utwory Ani Dąbrowskiej, przy czym są one jednak dużo ciekawsze aranżacyjnie. Gatunek taki zazwyczaj jest ignorowany, a nawet wyśmiewany przez prawdziwych fanów muzyki, którzy w muzyce poszukują czegoś więcej. Easy listening będzie więc skierowny do mało wybrednego odbiorcy zwykle nieinteresującego się muzyką. W dzisiejszych czasach muzykę taką dość często można spotkać na sprzedawanych w marketach składankach.

Ambient

Ambient jest dość specyficzną odmianą muzyki elektronicznej, charakteryzującej się przestrzennym brzmieniem i długo i spokojnie się rozwijającymi plamami muzycznymi. W dużym stopniu gatunek ten bazuje na syntezatorach, brzmieniach instrumentów klawiszowych i efektów dźwiękowych – najczęściej są to różne rodzaju echa, pogłosy i chorusy, rzadziej inne efekty modulacyjne takie jak tremolo, vibrato, flanger, najczęściej w swych nieco „kosmicznie” brzmiących wydaniach. Długo rozwijająca się na tle całego utworu melodia jest zazwyczaj prosta i wielokrotnie powtarzana, niekiedy lekko modyfikowana. Niektóre przejawy muzyki ambientowej nawiązuję do muzyki relaksacyjnej. Jednym z czołowych przedstawicieli tej muzyki jest grupa Enigma, a także Aphex Twin.