Gitara i jej rodzaje

Gitara to instrument, który obecnie na tyle powszechnie występuje w muzyce rozrywkowej, że nie sposób go nie usłyszeć niemal w każdym utworze. Typowa gitara posiada 6 strun (istnieją też gitary 7 strunowe, jednak występują dużo rzadziej) i jest zbudowana zazwyczaj z pudła rezonansowego, gryfu z nabitymi progami i drobnych części mechanicznych, typu mostek, klucze, w gitarach elektrycznych dodatkowo przetworniki, potencjometry i przełącznik. W przypadku gitary elektrycznej pudło rezonansowe występuje tylko w części modeli, w innych jest to po prostu drewniana sklejka. W zależności od zastosowanych materiałów i strun, gitara może uzyskać szereg różnorodnych brzmień, z powodzeniem wykorzystywanych we wszelkich gatunkach, od muzyki klasycznej, poprzez bluesową, rockową, po jazzową. W przypadku gitar elektrycznych brzmienie jest dodatkowo wzbogacane szeregiem dodatkowych elektronicznych urządzeń, zwanymi efektami gitarowymi lub procesorami dźwięku, a także za pomocą wzmacniaczy gitarowych. Gitary akustyczne i klasyczne, ze względu na prostotę gry i łatwą dostępność są powszechnie wykorzystywane do akompaniowania na ogniskach, w akademiach szkolnych, czy też przy poezji śpiewanej lub piosence aktorskiej. Gitara daje też różnorodność pod innym względem: w zależności od potrzeb i gatunku muzycznego można na niej grać akordowo, za pomocą riffów, melodycznie (solowo) lub też w nieco bardziej skomplikowanym stylu gry, akordowo-solowym.

Gitara akustyczna

Gitary akustyczne charakteryzują się przeważnie dużym pudłem rezonansowym i metalowymi strunami. Ich dźwięczność powoduje, że chętniej są one wykorzystywane w muzyce popularnej, zwłaszcza rockowej lub popowej. Zazwyczaj struny uderzą się kostką wytwarzaną ze specjalnego plastiku. Najczęstsze partie wykowane na gitarach akustycznych to partie typowo podkładowe skupiające się grze akordowej i bicie zbliżonym do rytmu granego przez perkusję. Gitara akustyczna często też zastępuje gitarę elektryczną, np. w czasie komponowania lub na koncertach „bez prądu”. Wykorzystując gitary akustyczne w grze na żywo lub w nagrywaniu mamy trzy opcje. Pierwsza to nagłośnić gitarę mikrofonem, jednak ze względów na warunki scenicnze i możliwy ruch, opcja ta jest wykorzyustywana raczej tylko w studiach nagraniowych. Druga to wbudowanie ukladu elektronizcnego do pudła rezonansowego. Gitary z wbudowanym układem fabrycznie to gitary akustyczno-elektryczne. I kolejna opcja to zastosowanie przetwornika elektromagnetycznego przypominającego ten wykorzystywany w gitarach elektrycznych.

Gitara klasyczna

Gitara klasyczna w przeciwieństwie do gitary akustycznej ma założone nylonowe struny i z reguły jest dużo mniejsza niż akustyczna. Gitary te wykorzystywane są często do nauki gry ze względu na łatwość przyciskania nylonowych strun (z metalowymi robi się to na początku dużo ciężej). Swoje zastosowanie ma głównie w muzyce folkowej, flamenco (oryginalna muzyka hiszpańska) czy też klasycznej. Swego czasu modne było wstawianie partii solowych wykonywanych na gitarze klasycznej do ballad z gatunku pop/rnb. Na gitarze klasycznej możemy grać akordowo lub w sposób klasyczny z wykorzystaniem wszystkich palców prawej dłoni i styl ten jest bardziej typowy dla gitary klasycznej niż akustycznej. Jednym ze światowych mistrzów gitary klasycznej jest Paco de Lucia.

Gitara basowa

Gitara basowa to rodzaj gitary przeznaczony do grania głównie partii basowych, a co za tym idzie wymuszający zupełnie inny styl gry niż na zwykłej gitarze. Gitary basowe posiadają przeważnie 4 struny, będące odpowiednikiem najgrubszych czterech strun zwykłej gitary, ale obniżonych o oktawę (w standardowym stroju). Równie powszechne są gitary basowe posiadające 5, a czasem nawet 6 strun. Te jednak wykorzystywane są częściej w muzyce metalowej lub funkowej. Oprócz typowego zastosowania tych gitar do grania partii basowych, są one niekiedy wykorzystywane do grania akordowego a nawet solowego. Ma to jednak miejsce zazwyczaj tylko w przypadku niektórych basistów i nielicznych gatunków muzycznych, takich jak jazz. Gitara basowa jest nieodłącznym instrumentem w podstawowym składzie rockowym, zazwyczaj obok perkusji i gitary lub dwóch gitar.

Gitara elektryczna

Gitara elektryczna to podstawa takich gatunków muzycznych jak rock, metal, czy blues. Wynaleziona na początku ubiegłego stulecia, dzisiaj jest instrumentem o szerokim zastosowaniu, cieszącym się również popularnością wśród młodych ludzi. Wynalezienie gitary elektrycznej stało się podstawą rewolucji w muzyce i narodzin wielu gatunków muzycznych. Obecnie na świecie mamy dwóch głównych producentów gitar, Gibson i Fender, i również te dwie marki wprowadziły na rynek w środku ubiegłego stulecia kilkanaście modeli, do dzisiaj stanowiących bazę dla gitar produkowanych na całym świecie. Niektóre z nich przeszły pewne modyfikacje, inne produkowane są niemal w identycznej postaci do dzisiaj. Niestety obie firmy są od lat uznane za legendy i nie każdego stać na ich wyroby. Od 20-30 lat jednak z powodzeniem każdy z większych producentów produkuje odpowiedniki swoich modeli pod innymi nazwami, jednak na swojej licencji w azjatyckich fabrykach, czyniąc te instrumenty i namiastkę legend dostępną dla każdego, choć domyślnie w gorszej jakości. Można by zaryzykować stwierdzenie, że gitara elektryczna byłaby niczym, gdyby nie zastosowanie kilku istotnych urządzeń. Przede wszystkim wzmacniacz gitarowy, wpływający na brzmienie nie mniej niż sama gitara, a także szereg efektów gitarowych różnego typu, od zniekształcających dających typowe ostre brzmienie gitary, poprzez modulacyjne o nieco kosmicznym lub metalicznym brzmieniu, po przestrzenne, mające nadać gitarze nieco plastyczności poprzez dodanie pogłosu lub echa.

Gitara barytonowa

Gitara barytonowa to najmniej powszechnie występująca gitara, a najczęściej wykorzystują ją zespoły rockowe i metalowe. Charakteryzuje się tym, że podobnie jak zwykła gitara ma 6 stron, jednak nastrojone są one o oktawę niżej, by uzyskać potężniejsze, bardziej mroczne brzmienie. Spotykane są też stroje gitary barytonowej obniżone o kwartę lub o kwintę w stosunku do zwykłej gitary. Inna cecha gitary barytonowej to wydłużona menzura, która umożliwia niższe strojenie. Po raz pierwszy gitarę barytonową wprowadzono w latach 50tych. Gitary te są dostępne w ofertach większości znanych producentów gitar, jednak w bardzo nielicznych modelach, gdyż nie cieszą się zbyt duża popularnością.