Instrumenty strunowe

Jest to wyjątkowa i dosyć duża grupa instrumentów muzycznych. Inaczej określa się je jako chordofony, od chorda, czyli struna. Systematyka ta została przygotowana przez Carla Sachsa oraz Ericha M. von Hornbostela. Wibratorem w takich instrumentach jest drgająca struna. Dzielą się one jeszcze na instrumenty smyczkowe, szarpane oraz młoteczkowe. Są to jedne z najstarszych instrumentów muzycznych na świecie. Najprawdopodobniej prototypem instrumentu strunowego był łuk z drgającą cięciwą. Najstarsze rysunki z tej tematyki odnoszą się do malunków na ścianach francuskich jaskiń. Podobne odpowiedniki powstały równocześnie na Bliskim Wschodzie około trzeciego tysiąclecia przed naszą erą. Stamtąd dotarły one poprzez ekspansję kulturową, kolonizację do terenów europejskich. Najpopularniejszymi instrumentami strunowymi są między innymi skrzypce (i wszystkie instrumenty z tej rodziny, jak altówka czy wiolonczela), gitara (wszystkie jej rodzaje), a także fortepian itp. Są one współcześnie stosowane najczęściej przy wszelkiego typu muzyce.

Gitara

Jest to grupa instrumentów strunowych szarpanych. Posiadają one pudła rezonansowe, gryf i progi na tak zwanej podstrunnicy. Najczęściej gitara ma sześć strun, ale jednocześnie można spotkać też wersje z czterema, pięcioma, siedmioma, ośmioma, dziesięcioma bądź nawet dwunastoma strunami, chociaż jest to prawdziwą rzadkością i najczęściej gitary takie przygotowywane są na indywidualne zamówienie klienta. Niezwykle często gitara spotykana jest w muzyce bluesowej, country, flamenco, rockowej, a nawet w popie czy na tradycyjnych ogniskach.

Fortepian

Jest to instrument strunowy, ale jednocześnie klawiszowy i młoteczkowy. Posiada on struny rozpięte na specjalnej stalowej ramie, które uderzane są młoteczkami z filcem poprzez naciśnięcie określonego klawisza. Zaraz po uderzeniu młoteczek odbija się od struny i rozlega się odpowiedni dźwięki, odpowiadający danej strunie (które różnią się swoją grubością i długością). Mniejszą formą fortepianu jest fortepian mały bądź w ogóle pianino. Najpopularniejszymi i najbardziej znanymi producentami fortepianów są między innymi: Steinway, Yamacha, Fabioli, Kawai, Krall i Seidler, Calisia, Legnica itp.

Skrzypce

Jest to jeden z popularniejszych instrumentów strunowych, smyczkowych. Jednocześnie w swojej rodzinie skrzypce są najmniejszym instrumentem. Ponadto posiadają one najwyższy strój. Wyróżnia się wiele rodzajów, wielkości skrzypiec, a mianowicie 4/4 dla dorosłych, 3 dla młodzieży, 1, 1, 1/8, 1/10, a nawet 1/16 czy 1/32. Najczęściej dostępne są na rynku pierwsze cztery wersje. Najsłynniejsze skrzypce pochodziły w historii od Antonio Stradivari. W swoim życiu stworzył on ponad tysiąc egzemplarzy i wiele z nich zachowało się do dzisiaj. Przypuszcza się, że tajemnica wyjątkowości dźwięku jego instrumentów tkwi w składzie lakieru, którym są owe skrzypce powleczone.

Banjo

Jest to instrument strunowy, ale szarpany. Posiada w swojej budowie okrągłe pudło rezonansowe, które swoim wyglądem przypomina trochę tamburyn. Ponadto strun jest od czterech do dziewięciu, zależnie od wersji instrumentu, rozpiętych wzdłuż gryfu z progami. Jedna struna jest krótsza znacznie, przeznaczona do gry kciukiem. Pozostałe cztery struny stosowane są do formy akompaniamentu. W niektórych miejscach w Stanach Zjednoczonych wykorzystywane jest banjo jako instrument narodowy wspólnie z gitarą bluesową czy skrzypcami. Popularnie stosowane w muzyce country czy nawet w jazzie.

Wiolonczela

Jest to instrument strunowy, smyczkowy, tenorowo-basowy. Pierwszy instrument z tej serii pojawił się w szesnastym wieku. Posiadała ona trzy struny. Pierwszym w historii twórcą wiolonczel był Nicola Amati, który żył na przełomie szesnastego i siedemnastego wieku. Jego uczniem był Antonio Stradivari. Najsłynniejszymi na świecie wiolonczelistami byli między innymi: Mścisław Rostropowicz, Karl Dawidow, Pablo Casal, David Popper, Yo-Yo Ma, Pertytu Kivilaakso, Heinrich Schiff, Ivan Monighetti, Eicca Toppinen i wielu innych.

Viola gamba

Pełna nazwa tego instrumentu to viola da gamba. Jest to wyjątkowy chordofon smyczkowy. Określany jest jako instrument dawny. Posiada kształt bliski wiolonczeli. Viola da gamba pojawiła się pod koniec piętnastego wieku. Przede wszystkim cieszyła się ona popularnością w epoce renesansu i baroku. Wielokrotnie, nawet współcześnie, wykorzystywana jest jako instrument orkiestrowy, a także solowy. Viola da gamba przeżywa obecnie swój renesans popularności. Jej ostateczny wygląd został określony dopiero w szesnastym wieku. Oczywiście zawsze występowały liczne jej odmiany.